Podobno to niemożliwe ale Przyjaźń może zaistnieć zarówno pomiędzy chłopakiem i dziewczyną, kobietą a mężczyzną, jak i przedstawicielami dwóch różnych gatunków jak psy i koty.
Czasem ludzie używają zwrotu „żyją jak pies z kotem”. Jeżeli mówimy o ludziach, że żyją ze sobą jak pies z kotem, to znaczy, że żyją w wielkiej niezgodzie, ciągle się kłócą. Jak pies z kotem żyją to inaczej źle ze sobą żyją, gryzą się, drapią, szarpią, nie lubią się. Wystarczy obejrzeć stary polski film pt. “Sami swoi”, żeby przekonać się, jak sąsiedzi przez płot – Pawlak i Kargul – żyli ze sobą jak pies z kotem.
Chyba jedynym wyjątkiem są koty i psy, które wychowywane są razem od dzieciństwa. Szczenię i kotek mogą tworzyć nawet przyjazną parę zwierzaków. Ale wyjątki zdarzają się także wśród ludzi. Tylko czasem potrzeba dużo czasu aby taką wyjątkową osobę znaleźć. Ale jak się już znajdzie to w krótkim czasie okazuje się że doskonale się ją rozumie i choć minęło niewiele czasu od poznania takiej osoby to wydaje się jakby to było wiele lat. Szybko tworzy się wieź Przyjaźni, i nie ma znaczenia że to tylko miesiąc czy dwa od poznania tej drugiej wyjątkowej osoby.
Zapraszam do oglądnięcia pierwszego filmu na blogu.
Kategoria: Notki publiczne, Video & Muzyka |
Komentarze (1)
Tagi: pluszak, przyjaciel, zwierzaki
“I trzeba być wielkim przyjacielem i
Mocnym przyjacielem , żeby przyjść i
Przesiedzieć z kimś całe popołudnie
Tylko po to , żeby nie czuł się samotny.
Odłożyć swoje ważne sprawy i całe popołudnie
Poświęcić na trzymanie kogoś za rękę…”
autor: Anna Frankowska
Kategoria: Cytaty, Notki publiczne |
Komentarze (1)
Tagi: Cytaty, przyjaciel
LEGENDA GNIEZNA:
“Z początkami Gniezna związana jest legenda o trzech braciach. Byli nimi Lech, Czech i Rus, którzy przemierzając puszcze, poszukiwali ziemi na której mogliby założyć swoje osady. Nieprzebyte bory przerzedziły się, aż nagle urwały jak ucięte toporem i wtedy oczom idących ukazał się uroczy krajobraz: rozległa dolina okolona pagórkami i oblana wieńcem niewielkich jezior. Na najwyższym wzgórzu, na starym samotnym dębie orzeł miał swoje gniazdo. Urzeczony tym widokiem Lech rzekł : “Tego orła białego przyjmuję za godło ludu swego, , a wokół dębu zbuduję gród swój i od orlego gniazda Gniezdnem go nazwę”. I Lech osiadł wraz ze swym ludem, zaś Czech podążył na południe, a Rus na wschód od siedziby Lecha.”
Gniezno zostało założone na przełomie VI i VII w. Takiemu umiejscowieniu sprzyjało ukształtowanie terenu, ale również położenie osady u zbiegu głównych traktów wiodących z Rusi, Moraw i Pomorza. Od I poł. X w. Gniezno stało się centralnym grodem plemiennego państwa Polan któremu przewodził ród Piastów. Mieszko I – pierwszy historycznie poświadczony władca Polski, stworzył państwo o dość dużym terytorium i umocnił je politycznie poprzez przyjęcie chrześcijaństwa. Sam chrzest odbył się prawdopodobnie w Wielką Sobotę w 966 r. Od tego czasu Gniezno stało się stolicą młodego państwa, ośrodkiem rzemieślniczym i handlowym. Gród, pełniąc funkcję stolicy państwa, stał się jednocześnie ośrodkiem nowej wiary, dlatego też tam utworzono pierwsze arcybiskupstwo. W roku 1000 odbył się doniosły w skutkach zjazd polityczny, gdy cesarz Otton III przybył do grobu św. Wojciecha. W roku 1025 odbyła się pierwsza królewska koronacja – koronował się Bolesław Chrobry.
Kategoria: Galeria, Notki publiczne |
Kometarze (2)
Tagi: Moje miasto
Loading ...
