Szara pojawiła się jakieś trzy tygodnie temu. Siedziała pod samochodem na osiedlowym parkingu. Gdy ją zawołałem po raz pierwszy wyszła spod samochodu ale nie chciała podejść blisko. Na pierwszy rzut oko było widać że ma coś wspólnego z ludźmi bo nie uciekała a wręcz przeciwnie miała ochotę podejść bliżej. Za pierwszym razem dostała saszetkę mięsa dla kotków i trochę chrupek. Zjadła wszystko. W kolejnym dniu kiedy wracałem do domu Szara również czekała pod samochodem. Po zawołaniu wyszła ale nie na tyle blisko aby można było ją pogłaskać. Znów dostała jedzenie, tym razem kostki z kurczaka. W przeciągu dwóch dni zjadła wszystkie pozostawiając przed blokiem w ustronnym miejscu tylko drobne resztki kostek. Dwa tygodnie temu kiedy były problemy z Whiski Szara znikła. Znikła w czwartek i nie pojawiła się aż do poniedziałku. Może wyczuła że dzieje się coś złego z jej „krewniakiem”? A może poszła na łowy na inne tereny… Pojawiła się dopiero w poniedziałek, Whiski już nie było, odeszła, ale Szara znowu czekała pod samochodem. Tym razem bez problemu podeszła, dała się pogłaskać, a także odprowadziła mnie aż pod same drzwi bloku. Skąd ta zmiana? Oczywiście zszedłem ponownie przed blok, znowu dostała chrupki. Po dwóch dniach Szara znikła. Codziennie zaglądam pod samochody ale nie widać jej oczu. Może to była kotka kogoś. Może Ktoś wyjechał wypuścił ją, a teraz wrócił i znowu ją zabrał? A może wie że wybywamy na wakacje i ciężko by było wyjechać wiedząc że przychodzi na jedzenie a Nas nie ma? Nie wiem jakie wytłumaczenie można przypisać do Szarej ale jak na razie znikła.

Kilka dni po zniknięciu Szarej pojawił się Czarny. Kolejny kotek, czarny, który nie odszedł głodny. Dostał trochę chrupek w ustronnym miejscu obok bloku. Przyszedł jednorazowo, zniknął, jak na razie więcej się nie pojawił.

Dwa dni temu na swoją porcję chrupek przyszedł mały biały kotek. Młody, mieszka na polu przy bloku obok. Czasem go widać jak biega z mamą i swoim rodzeństwem, a czasem wieczorem miauczy pod oknem, on albo któryś z jego braci czy sióstr. I on dostał porcję chrupek. Po tym kotku widać nie tylko to że jest młody ale i to że jest wygłodzony. Jak tylko się pojawi ponownie to oczywiście dostanie kolejną porcję chrupek.

Nawet gdyby się chciało to nie można przygarnąć pod swój dach wszystkich zwierzaków Świata. Ale jak tylko są możliwości to można jakimś pomóc. Choćby je dokarmiać. Oczywiście zawsze znajdą się przeciwnicy którzy będą protestować przeciwko dokarmianiu ale przeciwnicy są zawsze wtedy jeśli są zwolennicy czegoś. Przeciwnikami nie mam zamiaru się przejmować, nie podoba im się dokarmianie – trudno. Niech się zajmą swoimi problemami, a mnie jak puści budżet to kotki będą dostawać jakieś jedzenie.

Wczoraj minęło dwa tygodnie jak niema Whiski. Ciągle mam wrażenie że pojawi się w tych miejscach gdzie zazwyczaj się pojawiała. Gdy układam się do snu wystarczyło ją zawołać, czasem raz, czasem kilka i już była. Zdecydowanie za szybko przeleciało te siedemnaście lat wiernego towarzyszenia. Wciąż zastanawiam się co można było i jak zrobić aby przedłużyć jej Życie. Czy był jakiś sposób… W pamięci pozostało wiele zabawnych chwil, ale jak na razie najbardziej przed oczami są ostatnie cztery dni Życia kotki. Whiski była wiernym Przyjacielem. Szkoda że nie można cofnąć czasu…

Teoretycznie choroba minęła, gorączki już nie ma, ale nadal boli mnie gardło. Czasem mniej, czasem więcej, chyba w poniedziałek popołudniu wybiorę się do lekarza. Może potrzebna jest kolejna dawka antybiotyków… To już dwa tygodnie jak dokucza gardło.

Tagi: zwierzak Przyjacielem