Aktualizacja: 15.04.2010 godz. 20.48

Wielu z Nas nurtuje cała masa pytań. Czy przed katastrofą prezydenckiego samolotu została użyta nowoczesna broń XXI wieku ?

Ciekawy link znalazłem dziś po godz 20.30, polecam: Kavkaz Center

Taka broń istnieje nie tylko w filmach czy grach komputerowych, poniżej kilka przykładów z okresu kilku ostatnich lat nowoczesnej broni USA i Rosji.

PHASR – nowoczesna broń laserowa, pierwsze informacje pochodzą z 2005 roku

Technologia laserowa opracowana przez amerykańskie laboratorium wojskowe Air Force Research Laboratory i wdrożona w rzeczywistość przez pracowników Kirtland Air Force Base, jest właśnie testowana przez wojskowych. Nowoczesna broń laserowa PHASR wytwarza dwie wiązki laserowe, które dzięki zastosowaniu nowoczesnej technologii wzajemnej eliminacji, są niewidoczne dla wroga i bezpieczne dla oczu. Pierwsze urządzenie tego systemu stworzono we wrześniu 2005r i dostarczono do laboratorium Brooks City Base w Teksasie.

„Przyszłość to Phasr” – mówi kapitan Thomas Wegner, menadżer projektu.

Wegner jest także dowódcą zespołu ScorpWorks. ScorpWorks to specjalny zespołów naukowców wojskowych i inżynierów, pracujących nad nowoczesnymi technologiami laserowymi typu AFRL od samego początku (projekty badań) do samego wdrożenia danego rozwiązania w życie (produkcja i zastosowanie). Amerykański Trybunał Sprawiedliwości przyznał ScorpWorks blisko 250 tysięcy dolarów na projekt laserowego szperacza, który nie uszkadza oczu.

SWD – nowa broń rosyjskich snajperów

Z karabinu SWD można teraz trafić przeciwnika między oczy z 1600 metrów. A nie słychać huku i nie widać ognia z lufy. Został unowocześniony na zlecenie rosyjskich komandosów.

„Jeden strzał, jeden trup” – mawiają strzelcy wyborowi. Unowocześniony rosyjski karabin dla snajperów – Dragunow (SWD) spełnia te wymagania. Jest zabójczy z dystansu 1600 m, choć wytrawny strzelec trafi w guzik i z większej odległości. W skład zestawu snajperskiego wchodzą przyrządy do pomiaru siły wiatru, ciśnienia powietrza, temperatury. Możliwości broni zaprezentowano właśnie we Władywostoku.

Nowy SWD powstał dzięki doświadczeniom komandosów Specnazu, które zdobyli w Afganistanie i Czeczenii. Jest to np. jedyny karabin snajperski na świecie, do którego można dołączyć bagnet.

W karabin Draganowa (powstał na początku lat 60.), wyposażano żołnierzy Układu Warszawskiego. W Polsce było ok. 500 sztuk tej broni. Amerykański wywiad podczas wojny w Wietnamie płacił 150 tys. dolarów za każdy sprawny SWD.

Future Combat Systems (FCS), (ang. Systemy Bojowe Przyszłości)

Program przyszłościowych systemów pola walki rozwijany przez amerykańską armię. Koszt programu będzie wynosił 340 miliardów dolarów, a celem jego jest stworzenie nowych rozwiązań, które znajdą zastosowanie na polach bitew przyszłości. Program złożony jest z ponad 20 modułów. Program rozpoczął się w 1999 r. i ma zostać zakończony w 2040 r. System budują korporacje: Boeing, Lockheed Martin, Northrop Grumman, General Dynamics, BAE Systems, Raytheon a pod względem naukowo-technicznym tworzą go: DARPA, Army Research Laboratory. Według specjalistów wojskowych program jako informatyzacja-robotyzacja armii jest największą rewolucją w dziedzinie wojskowości od czasu wynaleziona prochu.

Całość ma za zadanie opracowywanie systemów łączności i rozpoznawania, przez co poprawę i doskonalenie taktyki. Opracowywane są też samoloty bezpilotowe, nowe rodzaje inteligentnej amunicji, lądowe pojazdy kołowe i gąsienicowe, zarówno załogowe jak i bezzałogowe.

W ramach projektu powstają nowoczesne systemy wyposażenia żołnierzy.

Broń mikrofalowa

Użycie broni mikrofalowej świadczą o drastycznym obniżeniu efektywności środków radioelektronicznych, których najsłabszym ogniwem są układy scalone, mikroelektronika. Niszczące działanie ma promieniowanie na częstotliwościach roboczych rażonego obiektu, ale o 1000 razy większej mocy promieniowania w czasie mierzonym w nanosekundach. Skuteczność rażenia urządzeń radioelektronicznych przy tym może zmieniać się od pogorszenia funkcjonowania systemu do całkowitej blokady. Na przykład, po opromieniowaniu bronią mikrofalową na MIG-31 zdolne do walki pozostaje tylko działo 23-mm.

Broń mikrofalowa jest bardziej skuteczna, niż istniejące systemy walki radioelektronicznej. Działanie systemu walki radioelektronicznej ogranicza się do zakłócania działania systemu przeciwnika tylko w czasie jego pracy i to przy prawidłowym zdefiniowaniu zawczasu jego parametrów promieniowania. Po wyłączeniu systemu walki radioelektronicznej przeciwnik wraca do wcześniejszego trybu pracy. W odróżnieniu od systemu walki radioelektronicznej broń mikrofalowa oddziałuje na rażony obiekt i uniemożliwia jego działanie niezależnie od tego, czy jest włączony czy wyłączony.

Diagnoza uszkodzeń systemu z anteną fazową po oddziaływaniu bronią mikrofalową wymaga użycia specjalnej aparatury testującej, co skomplikuje technologię obsługi. Jednocześnie remont i odtworzenie działania anteny fazowej w warunkach bojowych nie jest w żadnym razie możliwe po obezwładnieniu jej promieniowaniem mikrofalowym. Tak oto, z chwilą pojawienia się broni mikrofalowej współczesne systemy ze stacjami radiolokacyjnymi, posiadającymi anteny fazowe, staną się mało efektywne.

Bomba termobaryczna

Wiadomość o próbie z rosyjską bombą termobaryczną o sile wybuchu porównywanej z bronią atomową, media w USA podały jako ciekawostkę. W gazetach znalazła się ona na dalszych stronach.

HAARP – broń geofizyczna

Polscy Naukowcy o Systemie HAARP – Broni XXI Wieku

W sierpniu 2000 roku Rosyjska Duma zwróciła się z dramatycznym apelem do ONZ i społeczności międzynarodowej o ustanowienie międzynarodowej kontroli nad prowadzonymi przez USA doświadczeniami zmierzającymi do zbudowania broni geofizycznej. W apelu Dumy zawarta była informacja, że większość testów zaplanowana jest na rok 2003. Rosyjscy parlamentarzyści ostrzegali, że niektóre z tych eksperymentów mogą mięć nieprzewidywalne konsekwencje dla środowiska naturalnego, gdyż ich przedmiotem są: jonosfera i magnetosfera ziemi.

Działanie broni geofizycznej, opiera się na idei oddziaływania na te środki za pomocą dostatecznie silnych i skumulowanych fal ultrakrótkich. Mogą one podgrzewać fragment jonosfery-podobnie jak kuchenka mikrofalowa podgrzewa mrożonki. Powoduje to odkształcenie tej warstwy atmosfery. Można ją unosić, odginać, a nawet tworzyć z niej coś na kształt gigantycznych soczewek elektromagnetycznych skupiających promienie słoneczne w określonych punktach. Każdy kto bawił się kiedykolwiek zwykła soczewką i kalką papiery, wie, co oznacza taka możliwość.

Siła sygnału emisyjnego jest przez bombardowane ośrodki wielokrotnie wzmacniana i przekierowywana w stronę powierzchni planety jako monstrualnej już mocy wiązka. Użycie takiej broni elektromagnetycznej wywołać może różnego rodzaju katastrofy-trudne jest jednak do rozpoznania, bo impuls emisyjny trwa bardzo krótko i jest niewidoczny dla oka. Atakowany obiekt nie zdaje sobie z sprawy z dokonywanej agresji. Kataklizmy będące skutkiem ”magnetycznego strzału” wydają się efektem zwykłego działania sił natury. To, że siły natury mogą być sztucznie wzbudzane i kierowane, nie mieści się jeszcze w wyobraźni wielu ludzi, którym wojna kojarzy się z konwencjonalnym polem walki-ruchem wojsk, artyleryjską kanonadą i bombami. Tymczasem już wkrótce może wyglądać ona zupełnie inaczej.

Wzbudzona przez emitery potężne impulsy elektromagnetyczne są w stanie nie tylko modyfikować pogodę , ale także powodować awarię wszystkiego, co ma związek z elektrycznością, wywołać sztucznie trzęsienie ziemi (ostatnio w Iranie) o ogromnej sile wzbudzanej w płynnym jądrze ziemi, niszczyć wybrane cele za pomocą plazmy oraz przesyłać fale bezpośrednio do mózgów (emitery mają możliwość nadawania tych samych fal co mózg) wywołując odmienne stany emocjonalne. Za pomocą takich nadajników można nawet wypalać w jonosferze dziury, wystawiając wszystko co pod nimi na zabójcze działanie promieni kosmicznych.

Istnieje i wszedł właśnie w fazie intensywnych testów. W końcu ubiegłego roku niedaleko miejscowości Gakona na Alasce zakończony został pierwszy etap realizacji programu HAARP zakładający budowę ogromnego jonosferycznego emitera fal ultrakrótkich, 73 000 razy silniejszego od największego obecnie istniejącego nadajnika radiowego i dodatkowo mającego zdolność skupiania sygnału emisji w jednym punkcie. Drugi mniejszy emiter istnieje w miejscowości Tromse w Norwegii, a trzeci-najsilniejszy systemu-ma wkrótce powstać na Grenlandii. Gdy na początku lat 80. rozpoczynano realizację tego projektu, był on częścią słynnej Inicjatywy Obrony Strategicznej (SDI) nazywanej ”programem Gwiezdnych Wojen”.

Podsumowanie

Jak widać na przykładach które przytoczyłem powyżej istnieje wiele rodzajów konwencjonalnej i niekonwencjonalnej broni XXI wieku która mogłaby zostać wykorzystana do różnych celów, w tym katastrofy polskiego samolotu rządowego który rozbił się pod Smoleńskiem.

Tagi: broń XXI wieku, katastrofa, katyń, nowoczesne rodzaje broni XXI wieku, Smoleńsk