Według danych statystycznych, prawdopodobieństwo śmierci przeciętnego obywatela w wyniku wypadku lotniczego wynosi 1:11 mln. Ale nie w przypadku polityków i mężów stanu, dla których to prawdopodobieństwo wydaje się być zdecydowanie wyższe. Jeżeli weźmiemy pod uwagę tylko głowy państw i rządów, a więc prezydentów i premierów, to od 1939 roku w katastrofach lotniczych zginęło ich łącznie dwudziestu. Gdyby prawdopodobieństwo zgonu premiera lub prezydenta w katastrofie lotniczej było takie samo, jak w przypadku zwykłego obywatela, to łączna liczba osób, piastujących te stanowiska od 1939 roku na całym świecie musiałaby wynieść 220 milionów – a w rzeczywistości mówimy o gronie kilkuset osób.

Wynika z tego, że jeżeli już ktoś dochrapał się stanowiska premiera lub prezydenta, to powinien unikać latania samolotami jak ognia. Ale może nie wszystkim mężom stanu grozi taki los? Może zależy to od kraju? Państwa, których premierzy zginęli w katastrofach lotniczych od 1939 roku to: Afganistan, Republika Środkowej Afryki, indyjski stan Andora Pradesz, malezyjski stan Sabah, Mauretania, Polska, Portugalia i Jugosławia. Prezydentów w tym samym czasie straciły w katastrofach kraje: Burundi, Boliwia, Ekwador, Irak, Macedonia, Mozambik, Pakistan, Panama, Filipiny, Ruanda, Sudan i teraz oczywiście Polska (aż dwóch). Tym samym Polska zajęła w tej statystyce zdecydowanie niechlubne, pierwsze miejsce, do tego pośród państw, których poza Portugalią nie da się nazwać ani rozwiniętymi, ani szczególnie demokratycznymi. Polska jest też jedynym krajem, który w katastrofach lotniczych stracił zarówno premiera (gen. Władysław Sikorski), jak prezydenta (Lech Kaczyński i Ryszard Kaczorowski) i jedynym, który stracił dwóch prezydentów. Z tej smutnej statystyki wynika także niezbicie, że Polska nie potrafi zapewnić swoim premierom i prezydentom nawet takiej ochrony, jak np. Burundi, Ruanda, Sudan czy Republika Środkowej Afryki.

Przyjrzyjmy się teraz, w jakich krajach nie tylko głowy państw i rządów, ale także prominentni przedstawiciele świata polityki i gospodarki mogą spokojnie latać samolotami, a w jakich powinni zdecydowanie tego środka transportu unikać.

Po jednym prominentnym obywatelu straciły w katastrofach samolotowych następujące kraje: Afganistan, Austria, Burundi, Boliwia, Republika Środkowej Afryki , Kanada, Kuba, Grecja, Irak, Korea Północna, KRLD, Malezja, Meksyk, Macedonia, Mozambik, Mauretania, NGA, Pakistan, Panama, Filipiny, Ruanda, Sudan i Jugosławia.

Po dwóch utraciły kraje: Ekwador, Niemcy (obie ofiary zginęły w czasie II wojny światowej), Arabia Saudyjska (ojciec i brat przyrodni Osamy Bin Ladena) i Portugalia.

Trzech prominentnych polityków utraciła Rosja – dwóch z nich było gubernatorami, a jeden wysokim dowódcą wojskowym.

Aż czterech utraciła Szwecja – w tym Sekretarza Generalnego ONZ, Komisarza ONZ ds. Namibii, jednego mera miasta, i następcę tronu. Tutaj mała dygresja –członkowie rodzin panujących i skoligaconych z nimi rodzin arystokratycznych oraz należących do „arystokracji politycznej i ekonomicznej” giną w katastrofach lotniczych z częstotliwością niemal taką samą, jak premierzy i prezydenci – od 1939 roku zginęło ich na całym świecie aż trzynaścioro, w tym czterech przedstawicieli rodzin królewskich.

Pięciu polityków utraciły w katastrofach lotniczych Indie.

Na pewno lotów samolotem powinni się bać się prominentni obywatele USA, gdzie od 1939 roku w katastrofach samolotowych zginęło aż 33 polityków i ważnych urzędników państwowych, głównie członków Izby Reprezentantów, Senatorów, Gubernatorów stanowych, a także członków najbardziej prominentnych dynastii finansowych i politycznych.

Po 10 kwietnia 2010 Polska objęła zdecydowane prowadzenie w tej smutnej statystyce; w katastrofie zginęło dwóch prezydentów, siedmiu generałów, troje senatorów, czternaścioro posłów na Sejm oraz osiem osób piastujących najwyższe stanowiska w kraju i jedna, która na zawsze zapisała się w historii Polski. Razem 36 osób, a z gen. Sikorskim – 37. W ciągu tylko jednego dnia Polska straciła w katastrofie samolotowej więcej prominentnych obywateli, niż prowadzące dotychczas w tej statystyce USA w ciągu ostatnich 71 lat. Do 10 kwietnia 2010 roku historia cywilizowanego świata nie znała katastrofy tak strasznej, która zmiotłaby z powierzchni ziemi tylu prominentnych obywateli jakiegokolwiek państwa.

Dla rządu Polski jednak nic strasznego się nie stało. To była tylko prywatna wizyta.

Dokładne dane na temat dat i ofiar katastrof lotniczych są dostępne tu: Wikipedia, List of fatalities from aviation accidents; na liście tej figuruje tylko Lech Kaczyński. Do tej listy należy jednak dodać nazwiska tych ofiar katastrofy pod Smoleńskiem, które piastowały stanowiska, równorzędne ze stanowiskami prominentnych obywateli innych państw, wymienionych w liście Wikipedii (parlamentarzyści, politycy, szefowie najważniejszych urzędów).

Prezydent RP Lech Kaczyński
Prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski

1. Gen. Andrzej Błasik, dowódca Sił Powietrznych RP
2. Gen. Tadeusz Buk, dowódca wojsk Lądowych RP
3. Gen. Franciszek Gągor, Szef Sztabu Generalnego WP
4. Gen. Gilarski Kazimierz, Dowódca Garnizonu Warszawa
5. Adm. Karweta Andrzej, Dowódca Marynarki Wojennej
6. Gen Kwiatkowski Bronisław, Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych
7. Gen. Włodzimierz Potasiński, Dowódca Wojsk Specjalnych RP

1. Bochenek Krystyna, wicemarszałek Senatu RP, bezp.
2. Felińska Janina, Senator, PiS
3. Stanisław Zając, Senator RP, PiS

1. Leszek Deptuła, poseł na Sejm, PSL
2. Grzegorz Dolniak, poseł na Sejm, PO
3. Grażyna Gęsicka, poseł na Sejm, PiS
4. Przemysław Gosiewski, poseł na Sejm, PiS
5. Izabela Jaruga-Nowacka, poseł na Sejm, PiS
6. Sebastian Karpiniuk, poseł na Sejm, PO
7. Aleksandra Natalli-Świat, poseł na sejm, PiS
8. Putra Krzysztof, wicemarszałek Sejmu RP PiS
9. Arkadiusz Rybicki, poseł na Sejm RP, PO
10. Jerzy Szmajdziński, wicemarszałek Sejmu RP, SLD
11. Jolanta Szymanek-Deresz, poseł na Sejm, SLD
12. Zbigniew Wassermann, poseł na Sejm, PiS,
13. Wiesław Woda, poseł na Sejm, PSL
14. Wojtas Edward, poseł na Sejm, PSL
15. Maciej Płażyński, poseł PiS

1. Kochanowski Janusz, RPO
2. Janusz Kurtyka, Prezes IPN
3. Piotr Nurowski, PKOI
4. Ryszard Rumianek, Rektor UKSW
5. Sławomir Skrzypek, Prezes NBP
6. Aleksander Szczygło, szef BBN
7. Anna Walentynowicz

Osoby publicznie wytykające błędy Rządu RP są poddawane represjom lub otwarcie szkalowane w mediach. Konta tych osób w różnych portalach społecznościowych są blokowane lub kasowane bez podania przyczyn. Przoduje w tym FACEBOOK.

W różnych miejscach internetu da się zauważyć „ujadające pieski”. To osoby które do dyskusji nic nie wnoszą a tylko ubliżają innym, którzy maja takie a nie inne zdanie na temat Rządu RP lub katastrofy TU 154M.

Kampania zniechęcania będzie trwała tak długo aż wszyscy zamilkną ze strachu, że ich obsmarują w mediach lub będą się obawiały że zastukają im do drzwi inspektorzy z NIK, Urzędu Skarbowego, ABW itp.

Dowodzenie, że nie jest się wielbłądem, może trochę potrwać, można przy tym stracić reputację. Przerażająca perspektywa.

Niestety, w krajach III świata próby budowy demokracji często kończą się dyktaturą.

Czy to kolejne próby całkowitego zawłaszczenia Państwa?

Czas zgonu powinien określić na podstawie RZETELNYCH BADAŃ wykonanych przez anatomopatologów. Minutę czy dwie różnicy nie ma znaczenia, ale gdy w grę wchodzi 15 czy 20 minut Życia którejś z ofiar katastrofy to powinno to zostać zaprotokołowane zgodnie ze stanem FAKTYCZNYM!

Niestety są rozbieżności pomiędzy oficjalnymi czasami zgonu pasażerów a protokołami.

Kiedy zginęli pasażerowie Tu-154?

„…Większość ofiar tragedii smoleńskiej ma w aktach zgonu wpisaną późniejszą godzinę niż rzeczywisty czas katastrofy. M.in. posłowi PiS Zbigniewowi Wassermanowi jako godzinę śmierci wpisano 10:56, choć dziś wiadomo, że zapis czarnej skrzynki tupolewa kończy się o godzinie 10:41 czasu moskiewskiego – podaje RMF FM.

Jako pierwszy o sprawie napisał w poniedziałek „Nasz Dziennik”. Gazeta podała, że co najmniej jedna z ofiar katastrofy smoleńskiej zmarła od 10 do 19 minut po zderzeniu tupolewa z ziemią. Powstało pytanie: gdzie wkradł się błąd? Czy pomylił się międzynarodowy komitet MAK, który godzinę katastrofy określił na 10.41 (8.41 czasu polskiego) czy też rosyjscy patomorfolodzy, według których zgon co najmniej jednej ofiary określony jest na godz. 8.50 do 9.00 czasu polskiego?

Pojawiła się także wątpliwość, czy jeśli godzina zgonu została określona prawidłowo, to znaczy, że pasażer przeżył zderzenie z ziemią i zmarł po 19 minutach, nie doczekawszy pomocy ratowników?

źródło: WP, Kiedy zginęli pasażerowie Tu-154?

Czy jedna z ofiar przeżyła moment katastrofy?

„…Co najmniej jedna z ofiar katastrofy smoleńskiej zmarła od 10 do 19 minut po upadku samolotu na ziemię – twierdzi „Nasz Dziennik”. Jako źródło swoich informacji gazeta podaje rosyjską dokumentację medyczną. Wynika z niej, że w akcie zgonu co najmniej jednej z ofiar katastrofy widnieje godzina 8.50 – 9.00 czasu polskiego.

Ze stenogramu moskiewskiego MAK wynika, że katastrofa polskiego tupolewa na lotnisku Smoleńsk Siewiernyj nastąpiła o 8.41 czasu polskiego. Czy w takim razie godzina zgonu została poprawnie określona przez lekarzy wypełniających akt zgonu…”

źródło: RMF, Czy jedna z ofiar przeżyła moment katastrofy?

Seremet: Odczytano kilkadziesiąt słów z czarnej skrzynki

Godziny zgonu wpisywano „w przybliżeniu”

„…Nawiązując do informacji o rozbieżnościach godzin podawanych w aktach zgonu, wyjaśnił, że wpisywano je w przybliżeniu, kiedy jeszcze nie była znana dokładna godzina katastrofy…”

źródło: Interia, Seremet: Odczytano kilkadziesiąt słów z czarnej skrzynki

Obaj panowie rozbudzili ciekawość Polaków. Chwalą się że z KOPII „czarnych skrzynek” odczytano kilkadziesiąt dodatkowych słów które mogą mieć istotne znaczenie dla śledztwa.

Dwa dni temu szef komisji śledczej Minister MSWiA, Jerzy Miller podjął decyzję aby stenogram rozmów pilotów prezydenckiego Tupolewa utajnić wyłącznie dla komisji badającej przyczyny katastrofy 10 kwietnia.”

źródło: RMF, Nie poznamy całego zapisu z kokpitu Tu-154

Prokurator Generalny jest innego zdania, będzie sugerował prokuratorom prowadzącym postępowanie ujawnienie w całości materiału, który znajdzie się w posiadaniu prokuratury po zakończeniu badań przez Instytut, co nastąpi z początkiem października – powiedział.

Chciałem zauważyć że nadal nie podjęto decyzji czy KOPIA z „czarnych skrzynek” prezydenckiego Tupolewa może być dowodem w sprawie, jeśli nie, wtedy na ekspertów czeka ponowna analiza oryginalnych „czarnych skrzynek” TU-154M, jeśli w ogóle skrzynki wrócą do Polski.

Zamiast chwalenia się odczytaniem kolejnych słów ze SFAŁSZOWANEJ kopii „czarnych skrzynek” powinni natychmiast te słowa podać do publicznej wiadomości i zarazem weryfikacji.

Seremet: Odczytano kilkadziesiąt słów z czarnej skrzynki

„…Ekspertom udało się odcyfrować kilkadziesiąt słów z rejestratora głosów Tu-154, z których część będzie miała poważne znaczenie dla śledztwa – powiedział we wtorek prokurator generalny Andrzej Seremet.

Seremet nie ujawnił, czego dotyczą rozmowy, zadeklarował jednak, że w przyszłości będzie za ich opublikowaniem.

Odcyfrowane słowa będą miały „poważne znaczenie dla śledztwa”

Potwierdzam, o czym była mowa wcześniej, że specjalistom Instytutu Ekspertyz Sądowych udało się odcyfrować kilkadziesiąt słów, z których część będzie miała poważne znaczenie dla śledztwa – powiedział Seremet dziennikarzom. Dodał, że nie ujawni na razie żadnych szczegółów.

- Podtrzymuję to, co powiedziałem, że będę sugerował prokuratorom prowadzącym postępowanie ujawnienie w całości materiału, który znajdzie się w posiadaniu prokuratury po zakończeniu badań przez Instytut, co nastąpi z początkiem października – powiedział.

Odnosząc się do zastrzeżeń w sprawie prawidłowości przeprowadzenia sekcji zwłok ofiar katastrofy, Seremet powiedział:

- Rzeczywiście tylko przy sekcji Lecha Kaczyńskiego uczestniczył prokurator, w pozostałych badaniach polscy prokuratorzy nie brali udziału.

Zaznaczył, że „nie jest to sytuacja nadzwyczajna” i podobnie było z badaniem ofiar wypadku polskiego autobusu we Francji przed trzema laty.

„Obecność prokuratorów była niemożliwa, bo…”

Dodał, że obecność prokuratorów była niemożliwa, ponieważ przybyli oni do Moskwy po zakończeniu większości sekcji. Podkreślił, że zgoda na pochówek jest czynnością administracyjną, nie zależy od prokuratora, a zamykania trumien nie chciano odwlekać ze względu na rodziny czekające na sprowadzenie ciał. Zapewnił, że działania prokuratorów było prawidłowe.

- Mówię o tym, bo zostały złożone wnioski o ekshumację, w których podnosi się rozmaite zastrzeżenia co do postępowania prokuratury, co do zgody na pochówek bez własnych badań sekcyjnych – powiedział Seremet. Dodał, że „przy działaniach technicznych, jeśli można to tak określić, brali udział polscy specjaliści z odpowiedniej jednostki Wojska Polskiego do zadań logistyczno-funeralnych; byli obecni m.in. przy czynnościach związanych z zalutowywaniem trumien”.

Godziny zgonu wpisywano „w przybliżeniu”

Nawiązując do informacji o rozbieżnościach godzin podawanych w aktach zgonu, wyjaśnił, że wpisywano je w przybliżeniu, kiedy jeszcze nie była znana dokładna godzina katastrofy.

Pytany o telefon satelitarny z rozbitego samolotu Seremet powiedział, że nie udało się go odnaleźć, ale – zaznaczył – „prokuratura nie przywiązuje aż takiego znaczenia do tego dowodu”. Dodał, że urządzenie zostało zdezaktywowane, nic nie wskazuje na to, by telefon zawierał nagrania lub dokumentację rozmów i „jest wysoce prawdopodobne, że telefon po prostu nie ocalał”.

Prokurator generalny poinformował, że polecił „przyjęcie nowego modelu informowania” – co dwa tygodnie będą się odbywać konferencje prasowe prokuratury wojskowej w związku z tym śledztwem.

Spotkanie rodzin ofiar z prokuratorami może odbyć się w obecności mediów

Powiedział, że nie widzi przeszkód, by zaplanowane na środę spotkanie rodzin ofiar z prokuratorami odbyło się w obecności mediów.

- Z mojej strony nie widzę żadnych przeszkód. Nie wiem, czy będzie to forma wygodna i zręczna dla rodzin, bo jest rzeczą zrozumiałą, że będzie mowa o rzeczach bolesnych – powiedział. Dziękował tym rodzinom ofiar, które wyraziły aprobatę dla działań prokuratury, nawołując do wstrzemięźliwości w formułowaniu hipotez dotyczących przyczyn katastrofy.

Podsumowując dotychczasowe działania Seremet powiedział, że w ramach śledztwa Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie zgromadzono dotychczas 40 tomów akt, w tym sześć niejawnych; przesłuchano w sumie już 204 świadków (włącznie z Jarosławem Kaczyńskim, który zeznawał we wtorek). Planuje się jeszcze przesłuchanie ok. 100 osób, przede wszystkim w wątku dotyczącym organizacji lotu do Smoleńska.

Polscy prokuratorzy chcą przesłuchać kontrolerów
Poinformował, że polscy prokuratorzy prawdopodobnie będą chcieli przesłuchać rosyjskich kontrolerów lotu w Polsce; nie będzie to jednak wezwanie – tylko od świadka będzie zależało przybycie. Zaznaczył, że polscy prokuratorzy mogą wystąpić o ich przesłuchanie przez prokuraturę rosyjską.

Przypomniał, że zgodnie z wcześniejszą obietnicą strona polska spodziewa się, że w sierpniu otrzyma kolejnych 10 tomów akt z rosyjskiego śledztwa. Mają one zawierać materiały z identyfikacji i sekcji zwłok. Dodał, że sprawa przekazania kolejnych akt była we wtorek przedmiotem rozmowy naczelnego prokuratora wojskowego z przedstawicielem Prokuratury Generalnej Rosji.

Pytany o losy zapowiadanego porozumienia między prokuratorami polską i rosyjską w sprawie szybszego przekazywania materiałów ze śledztwa przyznał, że polska prokuratura wciąż czeka na odzew.

- Do tej pory odzewu nie ma i jest to kwestia, która napawa mnie lekkim niepokojem – powiedział. W sierpniu do Rosji ma się udać naczelny prokurator wojskowy płk Krzysztof Parulski, Seremet planuje swoją wizytę na październik.

Wątek „zamachu przy użyciu broni elektronicznej”

Prokurator generalny powiedział, że nie miał informacji z USA o losach wniosku o pomoc prawną, poza tym, że został on zaakceptowany przez departament sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych. We wniosku o pomoc prawną prokuratura wnosi m.in. o udostępnienie ewentualnie posiadanych przez stronę amerykańską zapisów nasłuchów „rozmów w przestrzeni”. Obejmuje też m.in. wątek ewentualnego zamachu przy użyciu broni elektronicznej.

Prokuratura bada cztery wersje przyczyny katastrofy – awarii samolotu, skutku działań ludzkich (np. załogi i kontroli ruchu powietrznego), organizacji i zabezpieczenia lotu, zachowań i działań osób trzecich. Ta ostatnia wersja zakłada m.in. zamach terrorystyczny, sugestie i oczekiwania od załogi określonego działania. Seremet zaznaczył, że profesjonalizm prokuratorów wymaga, by sprawdzali także te hipotezy, które wydają się nieracjonalne…”

źródło: Interia, Seremet: Odczytano kilkadziesiąt słów z czarnej skrzynki